امسال شرایط حضور در اینوتکس را ندارم؛ اما بر این باورم که اهل صنعت سفر، از هتل و پرواز گرفته تا تور و ایرلاین، باید این فضاها را جدی بگیرند. این صفحه هم جرقهایست برای آنها، هم دفترچهای برای ثبتِ همان چیزهایی که تا روز نمایشگاه به ذهنم میرسد.
هر صنعتی، جایی برای گرد هم آمدن دارد؛ چند روزی که در آن، آدمهای پشتِ سامانههای رزرو، پشتِ گیتهای پرواز و پشتِ پنلهای قیمتگذاری، از پسِ صفحهنمایش بیرون میآیند و رو در رو سخن میگویند. اینوتکس، برای زیستبومِ فناوری ایران، همین جایگاه را دارد.
از روزی که در یک آژانس بلیط میفروختم تا امروز که با زیرساختهای رزرو و مدیریت درآمد سر و کار دارم، همواره بر این باور بودهام که صنعت هوانوردی و گردشگری ایران، بیش از هر چیز، به گفتوگویی جدی میان اهل فن و اهل صنعت نیازمند است؛ گفتوگویی که کمتر در نشستهای رسمی شکل میگیرد و بیشتر در همین راهروهای نمایشگاهی جان میگیرد.
جدی گرفتن یعنی همین: نشستن، یک ایده را از صفر جلو بردن، و آن را سرِ یک میزِ گفتوگو برد؛ حتی اگر قرار نباشد از پسِ آن میز، سرمایهای هم جذب شود. خیلی وقتها خودِ حضور، خودِ همان گفتوگوی رو در رو، اتفاقهایی خوب را رقم میزند که از پیش قابل پیشبینی نیست.
امسال نمیتوانم آنجا باشم؛ اما این دفترچه را گذاشتهام تا هم برای دیگران جرقهای باشد، هم جایگاهی برای ثبتِ همین دغدغهها و ایدههایی که به ذهنم میرسد؛ شاید به کارِ دوستانی در پلتفرمهای سفر هم بیاید.
این بخش تا روز برگزاری اینوتکس زنده و در حال ساخت است؛ یادداشتهای شخصی من، دستهبندیشده بر حسب موضوع.